مهربان دورم!

از پس صدای اغواگر پر غرورت، شور مهربان کلام آرامت وجودم را تازه می کند. با همه آشفتگی ها و دلواپسی هایت، پاک ترین عشق دنیا را که مال من است- و تلاش می کنی که از من دریغ کنی-، می ربایم. رندی ام را صفا!
تپش تپش های قلبت را می شنوم ولی باز، مثل معشوقان عاشق کش، از گفتن دل تنگی ات ابا داری! و من پر شکوه تر از تو فعل هایم را جمع می بندم و آسمان و ریسمان میبافم که مبادا از کلامم بو ببری که دل تنگم.

کوچکتر که بودم گمان میکردم همچون شاهزاده ها، عاشقی افسانه ای را اسیر دلبری هایم کردم... بزرگتر که شدم فهمیدم که نه! چهار سالی است که به "چاکرم"، "مخلصم" افتاده ام.

امان از درد عشق زلیخا*!

...
..
.

------------------------------------
* درد عشق زلیخا نام کتابی است  از استاد جلال ستاری که امروز ظهر بوی کاغذ عزیز معرفی اش کرد. درد عشق زلیخا را که شنیدم یاد زلیخایی افتادم که فکر می کرد لیلی است، ولی فهمید که شرح جنون مجنون، در مقابل شیدایی اش، به نصیحتی عالمانه می ماند!

در انبوه جملات رسمی و کلمات صیقلی تنها یک نغمه، موج ثابت داشت : خواستن

امروز ساعت 8 صبح آخرین همکلاسی صمیمی دانشگاهم به همراه همسرش برای ادامه تحصیل به کانادا رفت. چند ماه پیش یکی دیگر از آنها عازم سوئیس شد و چند ماه قبل تر از آن یکی دیگر عازم انگلستان و این قصه سر دراز دارد...




* خدا قسمت همه ما بکند...آمین!