آرام، شناسنامه را گذاشتم توی کشو. رفتم دگمه آیفون را زدم و دوباره آمدم توی اتاق خواب. پشت به در، نشستم لبه ی تختتخواب. قرار بود علی بیاید تو وهاج و واج نگاهم کند. نگاه علی را پشت گردنم حس کردم. آرام، گفتم" امشب کدوم یکی از شعرهات رو اونجا خوندی؟"

"لیلی رو"

"چرا خودش رو نبردی؟"

"لیلی رو که بر نمی دارند ببرند این ور و آن ور. حیفه. شعرش رو..."

"مجنون! اینجا بودی."

علی گفت"مجنونتم!" و خندید و آمد که لیلی را بغل کند. ولی من تند و عصبی، از سر جام بلند شدم. رفتم از کمد یک دست لباس مردانه برداشتم. قرار بود علی دوباره هاج و واج نگاهم کند. لباسها را گرفتم دستم. و رفتم طرف ساعت دیواری. ایستادم و نگاه کردم به ساعت که از دو نیمه شب گذشته بود. بعد، رفتم کفشهای مردانه را برداشتم . قرار بود علی حیران پشت سرم راه برود. یک جفت جوراب مردانه هم گرفتم دستم و با لباسها و کفشها و جورابها جلوی ساعت ایستادم و همه ی آنها را گرفتم طرف ساعت. به ساعت گفتم "ایناهاش! اومد!"

علی خواست چیزی بگوید. مجال ندادم. رفتم از کشو یک دست لباس زیر مردانه برداشتم. آنها را گرفتم به یک دست دیگرم و بردم طرف ساعت. به ساعت نشانشان دادم و گفتم"همیشه اینجاست! هه!"

علی داد کشید "مگه دیوونه شدی تو؟"

آمده بود نزدیک من. برگشتم و محکم زدمش کنار. تند رفتم و لباسها را به ترتیب چیدم روی هم، روی تختخواب: اول لباسهای زیر، رویش پیراهن و کت وشلوار، نیمی از شلوار از تخت افتاد روی زمین. جورابها را چیدم پایین پاچه های شلوار و کفشها را هم رویش. قرار بود علی دلش بسوزد و بیاید نزدیک تا دستهایم را بگیرد و از روی زمین بلندم کن. ولی تا نزدیک شد، چند تا حرکت تند کردم و او را پس زدم. نگاه کردم به لباسها و گفتم "بغلم کنید! خوابم میاد!".

علی کنار من نشست روی زانو، مشتها را کوبید روی رانها و داد زد "بسه دیگه خل بازی!" 

بلند تر از علی سر لباسها فریاد کشیدم "بغلم کنید! خوابم میاد!"

علی یکی یکی لباسها را برداشت و هر کدام را پرت کرد یک گوشه اتاق. من دنبال لباسها می پریدم و آنها را جمع می کردم و محکم می چسباندم به خودم و می گفتم "بغلم کنید، خوابم می یاد!"

                                                                                                     از مجموعه آمده بودم با دخترم چای بخورم،

                                                                                                     شیوا ارسطویی،

                                                                                                     داستان آمده بودم با دخترم چای بخورم،

                                                                                                      نشر مرکز، ص20